Hoe is het met ‘de Blauwe  Engelen’?

Digitaal bladeren

Hoe is het met ‘de Blauwe  Engelen’?
Auteur:

Hoe is het met ‘de Blauwe Engelen’?

Bezoekers aan onze stad voelen zich extra welkom
We zijn alweer ruim een jaar verder, maar iedereen herinnert zich nog het Jeroen Boschjaar 2016. Onze stad mocht niet minder dan 1,4 miljoen bezoekers verwelkomen. Een fantastische boost voor ’s-Hertogenbosch in tal van opzichten. Zeker ook economisch: die extra bezoekers gaven ruim 153 miljoen euro uit! En velen van die bezoekers voelden zich hier extra welkom door de in opvallend blauw gestoken gastvrouwen en gastheren, de inmiddels befaamde ‘Blauwe Engelen’, een heuse geuzennaam. Hans van Kasteren vraagt zich af hoe het die Blauwe Engelen is vergaan sinds 2016. Bestaan ze nog?

Tekst: Hans van Kasteren | fotografie Olaf Smit

Hilda Terlouw is voorzitter van de Stichting Gastvrij ’s-Hertogenbosch en weet op een zonnige, maar koude winterzaterdag nabij het station het antwoord op mijn vraag. “Of de Blauwe Engelen nog bestaan? Nou en of! Er is alleen wat veranderd in de organisatie. We vonden dat de Blauwe Engelen na 2016 niet mochten verdwijnen en hebben om dat te bereiken begin april 2017 de Stichting Gastvrij ’s-Hertogenbosch in het leven geroepen. Inderdaad een stichting zonder winstoogmerk, met uitsluitend vrijwilligers. Ook op bestuursniveau – er is geen enkele betaalde kracht! De stichting zet de inzet van de Blauwe Engelen als vriendelijke verwelkomers-en-verwijzers-met-een-glimlach van bezoekers aan onze stad voort, maar verzorgt daarnaast de organisatie en bemensing van stadsbusjes, die bezoekers aan onze stad van dinsdag t/m zondag meerdere malen per uur gratis en voor niets langs de highlights van onze stad vervoert. Dat gebeurt volgens het hop-on hop-off principe. Bovendien leveren onze Blauwe Engelen personele ondersteuning aan vrijwel alle evenementen in de stad waar gastvrijheid een rol speelt. We hebben zo’n 150 vrijwilligers, waarvan ongeveer 35 chauffeurs. Die vrijwilligers doen hun werk met plezier en passie, dat kan ik je verzekeren! Verder kunnen de vrijwilligers gebruik maken van een digitaal rooster. Dat werkt perfect: met recht een ‘Toprooster’!”

Waar komt het geld vandaan om dit allemaal te bekostigen?
Bestuurslid Henk Engel: “Zoals gezegd: we hebben nul betaalde krachten. Nul. Maar natuurlijk is er wel geld nodig, daar willen we niet geheimzinnig over doen. Uit wat men wel noemt ‘flankerend beleid van de gemeente’ (Jeroen Boschjaar) is er zowel in 2017 als voor 2018 een bedrag van 50.000,00 euro ter beschikking gesteld. Vanuit het Maatschappelijk Initiatief Fonds is er in 2017 eenmalig een bedrag van € 47.500,00 vrijgekomen en het Sociaal Ondernemings Centrum ’s-Hertogenbosch (SOCh) stelt aan ons voor 2018 een bedrag van € 20.000,00 ter beschikking. Daarmee kunnen we het dit jaar uitzingen. We hopen vurig dat het belang van onze activiteiten dermate evident is dat er ook voor 2019 en de jaren daarna voldoende middelen beschikbaar zullen zijn dan wel komen. Natuurlijk zijn wij druk doende initiatieven in die richting te ontplooien. We hopen een beroep te kunnen doen op gemeente, middenstand en de talrijke organisaties die wij in de concepten gastvrijheid en algehele ondersteuning van dienst zijn. Denk daarbij bijvoorbeeld aan instellingen als musea en hotels waarbij we hun gasten letterlijk voor de deur afzetten”.

Hoog tijd nu om de Blauwe Engelen zelf aan het woord te laten. Ik bevind me op deze winterkille zaterdag nabij het station en de opstapplaats van de hop-on hop-off bus naast de fietskar, die al even fel blauw is als de outfit van de Blauwe Engelen. Rondom mij wervelen de vriendelijk glimlachende Blauwe Engelen Suus de Jong, Henny van Valkenburg en Henk Keukens die vrijwel onophoudelijk in gesprek zijn met bezoekers aan onze stad. Gelukkig hebben ze even tijd voor me.

Suus de Jong: “Wat ik fijn vond was dat we in de aanloop naar het Jeroen Boschjaar een informatiedag kregen over Jheronimus Bosch. Hartstikke leerzaam. Maar we hebben ook een workshop gastvrijheid gehad, van Esther Reinders. Haar bedrijf heet ‘Be my guest’. Ik heb veel van wat ik daar heb geleerd in de praktijk kunnen toepassen. En vanuit mijn oorspronkelijke werk als bibliothecaris wist ik natuurlijk al het een en ander over het informeren van mensen. Ja, je zult het misschien niet geloven, maar zelfs ‘buiten dienst’ heb ik wel eens de neiging mensen in de stad aan te spreken en de weg te wijzen. Wat ik ook mooi vind is het besef dat we uniek zijn in Nederland. Dit heb je nergens. Ja, ik geloof dat ze in Den Haag ook wat doen aan gastvrijheid, maar niet zo gestructureerd.

”Henny van Valkenburg: “Ach weet je: ik houd van deze stad. Gewoon alles, de sfeer, de Binnendieze, de winkel-mogelijkheden, de Korte Putstraat. Ik weet de weg. En ik houd van mensen. Ja, gewoon van mensen. En die kom ik hier volop tegen hoor. Hartstikke leuk. Laatst sprak ik twee dames aan die duidelijk bezig waren aan een dagje ’s-Hertogenbosch. Ze hadden gelogeerd in Vlijmen en één van de twee zei ineens dat ze haar paraplu had laten liggen bij de Jumbo in Vlijmen. Ze was daar echt verdrietig over. Nou, ik heb gewoon even gebeld met die Jumbo en wat denk je? Die paraplu lag er nog! Ik heb geregeld dat ze haar paraplu op tijd terug kreeg”.

Henk Keukens: “Ik kom uit Boxtel, maar ik voel me hier echt thuis. Gezellig en vooral: veel waardering. Vanuit de organisatie, maar ook vanuit de bezoekers die wij mogen helpen. Ik kom hier zo graag! Elke zaterdag eigenlijk. Ik haal dan de fietskar op uit de Wolvenhoek en ga hier aan de slag. Met enorm veel plezier. Ik houd er gewoon van mensen te helpen, doe de rest van de week ook veel andere soorten van vrijwilligerswerk. ‘Natuurlijk vragen de mensen wel eens naar tips voor leuke restaurants en zo. Nou, dat doen we dus niet. Hooguit verwijzen we de mensen naar een straat of binnenstadsdeel”.

De Stichting Gastvrij ’s-Hertogenbosch zorgt er voor dat de vrijwilligers zich happy voelen. Er is ongekend veel waardering vanuit de bezoekers (‘Dit heb ik nog nooit meegemaakt’, zei een buitenbrabantse toerist mij desgevraagd), maar ook vanuit de Bossche gemeenschap. Die Bossche gemeenschap laat de Blauwe Engelen ook daadwerkelijk voelen dat ze goed bezig zijn. Zo waren alle vrijwilligers uitgenodigd voor een vorstelijk nieuwjaarsontbijt in de voormalige Brabanthallenlocatie ‘1931’. Nog een voorbeeld: de Blauwe Engelen kunnen tijdens hun dienst zonder kosten een lekker bakkie koffie drinken in het karakter- en sfeervolle ‘Coffeelab’, vlakbij het station.

Uit het stadsbusje vlak voor me stapt ineens Mike van der Geld, fractievoorzitter D’66 ’s-Hertogenbosch. Wat doet hij hier?
Mike: “De Stichting Gastvrij ’s-Hertogenbosch heeft alle fractievoorzitters in onze stad uitgenodigd eens een ‘dagje’ mee te lopen en te werken met de Blauwe Engelen. Ik ben op die uitnodiging graag ingegaan. En ik moet zeggen: ik ben onder de indruk. Onder de indruk van de passie en het enthousiasme van de vrijwilligers, de Blauwe Engelen dus, en onder de indruk van de reacties van de bezoekers aan onze stad. Die vinden het zonder uitzondering geweldig. En, ik heb het van nabij gezien en zelf ook mee mogen maken dus, dat is het ook. Als je een dagje uit bent en een stad bezoekt, dan is het toch top als je met een glimlach, veel informatie en desgewenst een gratis bustrip wordt ontvangen?”

0 Reacties uitgeschakeld voor Hoe is het met ‘de Blauwe Engelen’? 1180 02 maart, 2018 Interviews, Nieuws maart 2, 2018

Facebook Comments