‘Een verademing om thuis te komen'

Digitaal bladeren

‘Een verademing om thuis te komen’
Auteur:

‘Een verademing om thuis te komen’

Veel binnenstadsbewoners zijn bijzondere mensen. Zij investeren vaak veel geld en nemen behoorlijk wat ongemakken voor lief om in hartje stad of daar dichtbij te wonen. De volle evenementenagenda en het bourgondische karakter zorgt immers voor veel vertier en plezier voor bezoekers, maar veel bewoners ondervinden de schaduwkanten daarvan zoals wildplassen, geluidsoverlast en ga zo maar door. Toch valt voor velen de balans positief uit en zijn zij meestal trots op hun stulpje. En dat is maar goed ook. Zij zijn immers mede degenen die met hun huizen onze binnenstad tot een unieke mix van woon-, winkel-, en uitgaansstad maken waar veel Bosschenaren en bezoekers van gecharmeerd zijn. Soms vergt dat bloed, zweet en tranen, gevechten met de ambtenarij en veel geld. Maar toch zetten ze door omdat die plek voor hun zo speciaal is. Je zou ze de rentmeesters van de stad kunnen noemen. Binnenstadsmakelaar Eric Tiebosch neemt ons aan de hand om ons kennis te laten maken met dat wat achter de gevels schuilt en de bewoners hun verhaal te laten vertellen.

Pieter Achten en Annet Goede creëren unieke stek

We beginnen deze serie niet met één van de vele statige patriciërswoningen die de stad rijk is. Het pand dat we bezoeken is gelegen aan de Westwal. De meeste huizen daar hebben geen bijzondere uitstraling. De bebouwing van dit stukje Den Bosch kenmerkt zich door een gevarieerde mix van nieuwbouw en oude panden. Geen statige woningen dus met een indrukwekkende gevel. Dat is zeker van toepassing op het huis van de gastvrije Annet Goede en Pieter Achten die ons een blik achter hun voordeur gunnen. Het vooraanzicht van de woning bestaat uit twee deuren met daartussen een grote poort en daarboven twee ramen. Eerlijk gezegd slaat de twijfel enigszins toe of we met dit huis het spits af moeten bijten voor onze nieuwe woonrubriek. Eenmaal binnen verdwijnt die aarzeling op slag. De ruimte, uitstraling en sfeer is heel bijzonder en het verhaal van Annet en Pieter ook.

Tekst: Tjeu Lensen en Eric Tiebosch | fotografie Max de Winter

Dat verhaal begint zo’n twee jaar geleden op het moment dat Gestelnaar Pieter met de gedachte speelt om in Den Bosch te gaan wonen. ‘Ik was al een tijdje gescheiden en wilde een nieuwe start maken. In de binnenstad wel te verstaan. En het liefst met een tuin erbij. Dat laatste was voor mij wel een belangrijk punt. Ik woonde in een voormalige boerderij met nogal wat grond. Een fraai appartement of een bovenwoning met dakterras leek me dus een al te rigoureuze stap terug wat huisvesting en woongenot betrof. Uiteraard moest ook op de kosten worden gelet en misschien nog wel het belangrijkste, het moest een plek zijn waar mijn jongste zoon Tos, die nog thuiswoont, zich ook senang zou voelen. Met die op het eerste gezicht niet makkelijk te combineren factoren heb ik Eric benaderd. Na een korte zoektocht kwam mijn exdorpsgenoot al snel met dit pand waar volgens hem wel ‘wat’ werk aanzat. Ondertussen kreeg ik een relatie met Annet die ik overigens al kende uit het Gestelse.’

‘Het is hier een oase van rust’  

We hebben alle lusten en weinig lasten’
Annet: ‘ Na mijn scheiding was ik naar Amsterdam verhuisd. Ik heb daar een PR- en communicatiebureau en mijn huisje was een woonboot vlakbij de Stopera. Hartstikke vrij dus, dat wel, maar Amsterdam is wel heel druk. Wat dat betreft, is deze plek een oase van rust en geweldig gelegen ten opzichte van het stadscentrum en de natuur. We hebben alle lusten en weinig lasten. Ik had destijds eigenlijk ook geen twijfels over een eventuele aankoop. Ondanks het feit dat we nog maar een korte tijd met elkaar omgingen, durfden we samen het avontuur wel aan.” Want dat laatste was het. De vorige eigenaar was een verzamelaar van allerlei niet alledaagse objecten en er moest natuurlijk het nodige worden gesloopt en verbouwd. Gelukkig konden we daar samen doorheen kijken. Met hulp van wat stevige rugby-zonen hebben we desalniettemin weken geploeterd en gesjouwd voordat onze aannemer aan de slag kon.’

‘Tijdens een ommetje blijven hangen
of toch lekker naar huis gaan’

Persoonlijke signatuur
Die inspanningen leveren Pieter en Annet wel iets bijzonders op. Een geweldige plek om te wonen. Dat is niet op de laatste plaats te danken aan henzelf. Zij geven het huis met een ruwe of geen afwerking een persoonlijke signatuur. Zo kijk je in de keuken tegen een balklaag en kale muren aan. De industriële doorzichtige garagedeur vormt de scheiding met de berging voor de fietsen en andere zaken. Deze niet direct voor de hand liggende oplossing combineert overigens perfect met de ruwe onafgewerkte muren. De woonkamer geeft door de vloer en de wanden een wat meer gestyleerde uitstraling. Deze wordt begrensd door een mooie glazen scheidingswand en openslaande deuren naar een gigantische tuin.

‘Veel stille en
verscholen plekjes’

Verademing
Annet: ‘Zoveel ruimte kom je niet vaak tegen in de binnenstad. Wij zitten er heel graag. Het geeft je een gevoel van vrijheid. Voor mij persoonlijk is het een verademing om thuis te komen. Vanuit de Amsterdamse hectiek naar deze plek geeft me rust. Het bijkomende voordeel van deze locatie is dat het station op tien minuten lopen langs de Dommel ligt met het nodige groen. Ideaal dus. En vergeleken met Amsterdam is Den Bosch een fijne leefstad met heel veel unieke en aantrekkelijke kenmerken.’ Pieter valt haar hierin bij: ‘Toen ik nog in Sint Michielgestel woonde was ik al op Den Bosch gericht wat werken (Pieter heeft een praktijk voor osteopatie red.) en uitgaan betreft. De stad heeft zoveel te bieden. Neem alleen al het Bossche Broek dat aan de zuidkant de stad begrenst. Heerlijk om te wandelen en te fietsen. Ja, en natuurlijk de vele evenementen en gezellige horeca die de stad zo bruisend maken. Hoewel ik me in kan denken dat het voor sommige bewoners wel een beetje minder mag. Wij zijn in de gelukkige omstandigheid dat we thuis niets meekrijgen van het feestgedruis en tijdens een ommetje kunnen besluiten om te blijven hangen of naar huis te gaan.’

Mooiste plekjes
Gevraagd naar de voor hun mooiste plekjes van de stad moeten zij even nadenken. Annet: ‘Dat zijn er nogal wat. Wat ik heel leuk vind is het pontje waarmee je zelf kunt overvaren naar het Bossche Broek. En de vele stille en verscholen plekjes midden in de stad zoals het speeltuintje dat vanaf de Parklaan te bereiken is.’ Pieter: ‘Voor mij is de Uilenburg een favoriete route om naar het stadscentrum te lopen. Met aan de ene kant de oude panden die de Binnendieze overkluizen en aan de andere kant de openbare kloostertuin van de Mariënburg waar tegenwoordig het JADS is gevestigd.’
Het is duidelijk. Het avontuur van Pieter en Annet heeft een happy end. Zij wonen samen op een fantastische plek die ze naar hun smaak hebben kunnen vormgeven en inrichten. En dan ook nog eens in ons eigen ‘s-Hertogenbosch. Een mens kan zich weinig meer wensen…

 

1 Reacties uitgeschakeld voor ‘Een verademing om thuis te komen’ 1305 07 juli, 2018 Interviews, Nieuws juli 7, 2018

Facebook Comments