Digitaal bladeren

Auteur:

Column: Rake spot

Brabanders hanteren de ‘zachte g’ met graagte. Laat iemand het laatste woordje uit de vorige zin uitspreken en je weet meteen of je Brabants vlees in de kuip hebt. Een Brabander houdt van carnaval, van gezelligheid, van een pilske en van z’n eigen stad of dorp. ‘Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg’, da’s ook Brabants. ‘Ons mam, ons pap’. Het prototype van de Brabander? Guus Meeuwis. Maar let op: als je vanuit de Sint Jan een stukkie naar het noorden fietst, dan laat je Brabant in een kwartiertje achter je. Dan ben je weer Nederlander, zeg maar. Een Brabander is dus ook een Nederlander, misschien wel meer Nederlander dan Brabander. Nou ja, daar hoeven we ons niet voor te schamen, toch? Ik bedoel, we liggen internationaal goed in de markt, wij Nederlanders. Er bestaat wereldwijd respect voor ons. Of… ? Of valt dat misschien een beetje tegen, zo links en rechts? Ik ben maar eens op onderzoek uitgegaan. Uitgangspunt van mijn speurtocht: hoe kijken buitenlanders tegen ons Nederlanders aan? Een mooi ijkpunt is Mariko Peters, dochter van een Japanse moeder en een Nederlandse vader. Zij werkt voor buitenlandse zaken, was diplomaat en heeft in vele landen gewoond en gewerkt. Zij zegt: “Nederlanders gaan altijd uit van het eigen gelijk, ze doen amper aan zelfonderzoek. Ze zijn net zo direct en brutaal als een kind, soms zelfs in internationale betrekkingen. En dat wordt hen niet in dank afgenomen. Hoe dat komt? Ik denk dat die eigenschappen in de genen zitten. In de 17e eeuw zagen de Nederlanders zich als het uitverkoren volk. Nederland, dat was in hun ogen het centrum van de wereld. Meer dan welke ander land dan ook bevoeren Nederlanders de wereldzeeën, dreven overal zeer succesvol handel. Ze waren buitengewoon welvarend. Dat gevoel van superioriteit is er nooit meer uitgegaan. Helaas verwarren Nederlanders hun visie vaak met de waarheid.” Zo, daar kunnen we het mee doen zeg. In Frankrijk sprak ik afgelopen zomer een Nederlander, die al jaren in de Provence woont. Toen ik hem vroeg of hij Nederland niet miste zei hij: “Misschien mis ik af en toe de huiselijkheid. Misschien. Hier in de Provence hebben de mensen een tafel, wat stoelen en een lelijke kast in de huiskamer, meer niet. Ze leven buiten, op de terrassen, in de restaurants, op straat, in de tuin. Hoewel ik me meestal voel als een Fransman onder de Fransen, kan ik af en toe heel even heimwee hebben naar een gezellige woonkamer, met een boek of een leuk TV-programma. Maar als ik twee dagen in Nederland ben dan zie ik die ernstige kneuterigheid weer en verlang meteen hevig naar mijn terrasje op het dorpsplein hier.” Colin White en Laurie Boucke zijn twee Amerikanen, die een boek schreven over ons Nederlanders: ‘The Undutchables’. Colin en Laurie hebben jaren in ons land gewoond. Dat boek moet je eens lezen als je ook denkt dat wij er internationaal goed opstaan. Je bent alvast gewaarschuwd, want je komt van een koude kermis thuis. Het is een keiharde cursus zelfkennis. Amusant, maar ook pijnlijk. Zomaar een citaat: ‘Alle Nederlanders hebben een ziekelijke belangstelling voor het weer. Er gaat echt geen dag voorbij of de Nederlander heeft met iemand over het weer gesproken. En vrijwel altijd klagend. Alsof de weergoden hem persoonlijk willen benadelen’. Herkenbaar? Ik denk het wel. Ga je zelf maar eens na: heb je het vandaag met iemand, wie dan ook, over het weer gehad? Ik durf er een pilske om te verwedden dat dat zo is. Rake spot dus. Ronduit ontluisterend is een bijlage, waarin ons een kijkje wordt gegund op de ‘Dutch’ door een Engelse bril. Dat gebeurt door middel van gezegdes en uitdrukkingen. Een paar voorbeelden daarvan tot slot: ‘Do you think I’m a Dutchman?’ (Je denkt toch niet dat ik gek ben?). En deze: ‘Dutch Angle’ (Nederlandse invalshoek – in de filmwereld een shot waarbij het de bedoeling is de kijker op een dwaalspoor te zetten). Nog een: ‘Dutch Generosity’ (Nederlandse vrijgevigheid, waarbij men juist het tegenovergestelde bedoelt: gierigheid dus). En misschien wel de meest pijnlijke: ‘Now you are Dutching it’: (Nu bedonder je de boel) …… . Maar ook wij Bosschenaren en Brabanders verdienen spot. Daarom een Brabantse kijktip: zoek op YouTube eens naar Steven Brunswijk, de Braboneger. Rakere spot op ons Brabanders bestaat niet. Fijne carnaval!

Hans van Kasteren

2 0 1064 05 februari, 2015 Column februari 5, 2015

Facebook Comments