Digitaal bladeren

Roger Schouten:  “Een gewoon menneke”
Auteur:

Roger Schouten: “Een gewoon menneke”

Oeteldonk – In het Spel van Oeteldonk is naast  ‘de Hoogheid’ ook een hoofdrol weggelegd voor de burgemeester (zeg maar burgervaojer) van Oeteldonk. Zijn naam is Peer vaan den Muggenheuvel tot den Bobberd, zijn aanspreektitel is gewoon “Peer”. Op carnavalszondag krijgt hij de sleutel van de stad en schuift hij de Bossche burgemeester Rombouts achteloos opzij. Voor drie dagen dan. Dit jaar vervult onze Peer in het ‘Oeteldonks spelluke’ al voor de elfde keer zijn rol. Hij doet dat overigens met verve. Elf keer: dat is in de carnavalswereld een absoluut jubileumjaar, reden waarom Hans van Kasteren even bij hem thuis langsging. Daarbij ging hij vooral op zoek naar “de mens achter de Peer”, naar Roger Schouten dus. We laten Roger vanaf nu ongestoord aan het woord.

Tekst en foto: Hans van Kasteren

“Rol van ‘De Peer’ wel een soort uitlaatklep voor mij”
“Misschien is die rol van ‘De Peer’ wel een soort uitlaatklep voor mij. Want ik ben echt een gewoon menneke, een brave Bossche burger. Niet bijzonder extrovert, eigenlijk. Een family man, dat op de eerste plaats. Ik ben in de zomer druk met mijn bedrijf, wij verkopen het betere tuinmeublilair. Al zowat 25 jaar, trouwens. ’s Winters ligt die business behoorlijk stil – dat geeft mij de ruimte en de tijd om mijn rol van ‘Peer’ te spelen. Ik ben er in het seizoen niet de héle dag maar wel zowat élke dag mee bezig. Met veel plezier, hoor. Hoe ik Peer ben geworden? Zal ik je vertellen. Bam Peterse, een vorige assessor, vroeg mij ooit eens of ik wat voelde voor die functie. Ik heb geloof ik niet negatief gereageerd. Twee jaar lang hoorde ik er niets meer van, maar toen kwam Rob van de Laar, toen minister-president van de Oeteldonkse Club. Hij vroeg me officieel de opvolger te worden van Piet Lathouwers. En ik heb dus ‘ja’ gezegd!”

“Oeteldonks is een taal, geen dialect”
“Waarom ik gevraagd ben? Ach, ik was toen al goed ingevoerd in Oeteldonk, ben geboren op het Van Coehoornplein achter het station. Verder heb ik er niet zoveel moeite mee om voor veel mensen te praten. Geen podiumvrees dus. En ik beheers het Oeteldonks heel aardig, geloof ik. Let op, het Bossche dialect en de Oeteldonkse taal, dat is niet hetzelfde! Veel mensen denken dat, maar het is echt niet zo. Het Oeteldonks is eigenlijk een mengeling van dialecten, er zit zelfs een vleugje Schijndels in. Het is een taal, dat is meer dan een dialect dus. Overigens, dat Oeteldonks is in de laatste 40 jaar best veranderd. Want een taal leeft, niet dan? Lees er de toespraken van de diverse vertolkers van de Peer maar eens op na, er zit echt beweging in. Mooi, hè?”

“Al mijn Peerzaken zijn piekfijn in orde”
“Nou…… ik ben wel eens wat vergeetachtig, snel afgeleid. Zeg maar verstrooid. Als Peer heb ik dat niet, juist niet! Al mijn Peerzaken zijn piekfijn in orde, zeker weten. Maar privé is dat soms anders. Zonder nare bedoelingen, snap je? Ik zal een voorbeeld geven. Ben een speech aan het voorbereiden en mijn vrouw belt. Dat ze wat later thuiskomt en eigenlijk snel daarna weer weg moet. Ik vraag of ze dan misschien even wat wil eten en ze zegt dat ze wel zin heeft in een gekookt eitje. Nou, dat beloof ik haar. Als ze thuiskomt staat er een lekker eitje voor haar klaar. Maar wat gebeurt er? Ze staat op de afgesproken tijd voor mijn neus. Best wel trek in het beloofde eitje. Maar ik ben het glad vergeten… . Of ik ook goede eigenschappen heb? Nou vooruit dan: ik ben in principe een opgewekt mens, zie snel het positieve van de dingen. Creatief! En ik ben communicatief redelijk vaardig”.

De mens Peer en de mens Roger
“De Peer is niet dezelfde mens als Roger Schouten, dat klopt. Als je dat pak aantrekt, dan ben je wel degelijk iemand anders. Je bént dan De Peer, je speelt geen rol. Zo ervaar ik dat. Heel af en toe ben ik, zelfs met carnaval, ’s morgens of vroeg in de middag aan te treffen als Roger Schouten. In boerenkiel dus. Maar dat wordt eigenlijk steeds minder. In principe ben ik met carnaval De Peer, daar komt het op neer. In het bijbehorende kostuum en met het passende hoofddeksel, inderdaad. Als Roger ben ik om maar iets te noemen al 35 jaar lid van de Koninklijke Harmonie ’s-Hertogenbosch. Speel klarinet, dat doet De Peer dus niet. Normaal gesproken dan. Jongen, ik ga verrekte serieus om met mijn taak als Peer. Want we hebben wel degelijk een voorbeeldfunctie. Carnaval is geen feestje van sinas en ranja-met-een-rietje, dat weet iedereen. Maar op het podium heb ik nooit een pilske in de hand. Iemand wil met je op de foto? Prima, maar ik zet eerst m’n pilske weg. Er is een soort ongeschreven gedragscode voor mijzelf, voor m’n wethouder Kees Minkels en voor mijn Geminteraod. Vrolijk, af en toe dwaas, maar altijd fatsoenlijk. Verder hebben we binnen die Geminteraod nog de functie van P.P. (staat voor PisPaal). Die P.P. is een soort intermediair tussen Peer, Kees en de Geminteraod. Hij houdt ons bij de les, maar we zijn natuurlijk zelf verantwoordelijk voor ons gedrag”.

Opvolger van Rombouts?
“Ja, we delen het ambt. Maar hem opvolgen? Dacht het niet, hè. Om te beginnen heb ik er zeker het geduld niet voor en waarschijnlijk ook niet de capaciteiten. Weet je, als burgemeester ben je zo afhankelijk van de mensen om je heen. En die kies je niet zelf, die worden gekozen en door anderen aangesteld. Dat is de politiek, inderdaad. Maar ik betwijfel of ik daar mee zou kunnen of willen omgaan”.

Ergernissen?
“Ik erger me aan verschrikkelijk slechte TV, dat komt nogal eens voor. En aan vreemdelingenhaat. Aan mensen en politici die de vreselijke gebeurtenissen in Parijs aangrijpen om hun standpunten te onderstrepen. Ik ben een groot voorstander van vrijheid van meningsuiting, dat is ongelooflijk belangrijk in een vrije samenleving. Maar ik vind ook dat bijvoorbeeld sommige cartoonisten de fatsoensnormen wel eens uit het oog verliezen. Ook daar kun je grenzen overschrijden”.

“Den Bosch, mijn stad!”
“Mijn stad! Gezelligheid, prachtige stad vol historie. Die mooie stad moeten we koesteren, onderhouden en restaureren. Maar laten we van ons mooie ’s-Hertogenbosch asjeblief geen Efteling maken. En stadsbestuur: durf ook eens je nek uit te steken door te kiezen voor moderne architectuur!”

Kees Minkels
“In het Oeteldonkse spelluke is hij mijn assessor, m’n wethouder. Hij is, anders dan ik, ‘een zwijgzaam type’. Mijn eerste ‘Kees Minkels’ was Jankees Rovers, een persoonlijke vriend van me. Mark Adelaars speelt die rol nu. We zijn in de loop van de tijd gewoon bevriend geraakt, we gaan ook privé met elkaar om. Mark en ik zijn goed op elkaar ingespeeld en spreken veel zaken samen door. Dan is hij niet zo zwijgzaam, hoor!”

“Ja, wij zijn een carnavalsgezin!”
“Ja, dat zijn ze. Mijn vrouw en mijn kinderen. Mijn dochter Daantje is pas drie, maar nu al dol op carnaval. Zingt van alles vlot mee. Tienerzoon Lode is al helemaal ingevoerd in het carnaval. Hij was al eens ‘Peerke’. Ja de appel valt niet ver van de boom. Het Brabants Dagblad had het over ‘De peer valt niet ver van de boom’….. . En mijn vrouw Michelle, of die van carnaval houdt? Zou ik denken! Ze doet dit jaar mee aan de Kletsavonden, een fenomeen in Oeteldonk. Nee, dan bende geen Oeteldonker…

 

3 0 8016 06 februari, 2015 Interviews februari 6, 2015

Facebook Comments