Digitaal bladeren

Nol Roos, een praatgrage Bosschenaar
Auteur:

Nol Roos, een praatgrage Bosschenaar

Den Bosch – Nol Roos? Een lefgozertje, ‘streetwise’, beetje mediageil. Druk, praat te veel. Maar hij heeft er wél voor gezorgd dat iedereen in stad en verre omstreken hem kent. En verdomd … hij maakt eigenlijk best leuke programma’s… . Soms dan. Nou zit ie ook nog in de politiek: Bossche Volks Partij, BVP. En ook daar draait het allemaal om Nol. Hans van Kasteren kent deze kwalificaties van Nol Roos (51) en gaat op zomaar een maandagochtend op de koffie bij Nol thuis in Empel. Gezellig. Maar wie is die Nol nou echt? Dát wil hij weten. Eén ding is vooraf al duidelijk: 073Magazine en de TV73 van Nol Roos: die hebben niks met elkaar te maken. 

tekst: Hans van Kasteren

Nol Roos: “Nee, de namen lijken op elkaar, maar daar houdt het mee op. Wij van TV73 maken televisie en radio, 073Magazine is print. Maar we zijn binnenskamers aan het brainstormen over de mogelijkheden van een maandelijks magazine: ‘Dwalend door Den Bosch’. Dat moet dan een printversie worden van het TV-programma met die naam.”

Van GTST naar TV73
“Ik ben een geboren Bosschenaar, mijn wieg stond in de Cederstraat. Ik was altijd al geboeid door televisie en media in het algemeen. Al op heel jonge leeftijd deed ik op dat gebied van alles. Ik stond ingeschreven bij casting bureaus en kreeg bijrolletjes in onder meer GTST, Baantjer, Het Zonnetje in Huis en Onderweg naar Morgen. Heb gewerkt voor Veronica en BNN, bij die laatste omroep was ik verantwoordelijk voor het bereiken van de A-status. Ook heb ik home-shopping programma’s gedaan, onder meer met Emile Ratelband. Laatst heb ik het eens op een rijtje gezet: ik heb niet minder dan 2300 uur live TV op mijn naam staan. Dat kunnen er niet veel zeggen. Samen met mijn vrouw Hanneke heb ik vervolgens een tijdje een cafetaria gerund in Tilburg. Van het een kwam het ander: uiteindelijk heb ik zo’n 20 horecazaken gehad. Gekocht en weer verkocht. Maar daar ben ik op een gegeven moment mee gestopt. Ik zei tegen mezelf: ‘vanaf nu doe ik alleen dingen die ik echt leuk vind’. Ja, ik koop nog wel eens een enkele horecazaak (niet het pand, maar de exploitatie), maar altijd met de bedoeling dat bedrijf weer te verkopen. Mijn focus ging naar mijn oude liefde: media. We runden een lokale omroep in Vught en op 11-11-2011 werd TV73 opgericht. Om 11 minuten over 11, inderdaad!”

Droom
“Wat ik nog wel eens zou willen doen? Dat kan ik je snel vertellen: ik wil de Camino lopen, van St Jean Pied du Port nabij de Pyreneeën naar Santiago de Compostella. En dat ga ik doen ook, zeker weten. Dit voorjaar nog begin ik met de voorbereiding: mijn ‘Marialoop’, een tocht van Maria in de Sint Jan van Den Bosch naar ‘Maria, Sterre der Zee’ in Maastricht. In mijn eentje, zonder camera’s. Dat wordt een Nol Roos activiteit, geen TV73 stunt. En iets wat ik nooit meer zal doen? Dat kan ik je ook snel vertellen. Ik wil nooit meer in België wonen. Ik heb op meerdere plekken in dat land gewoond, maar ik vind het een smerig, achterbaks land.”

“De Camino lopen wordt een
Nol Roos activiteit, geen TV73 stunt”

Pardon? Een smerig, achterbaks land?
“Ja, schrijf maar op. Een smerig, achterbaks land. Discriminatie volop en dan heb ik het met name over de Nederlandse kinderen die in België naar school gaan. Die worden verschrikkelijk gepest. De Belg komt over als vriendelijk, meegaand, aardig. Maar dat is de buitenkant. Die leuke jongen is in feite een heel ander type. Smerig, achterbaks. Nou en of!”

‘Een glas cognac met mijn overleden opa!’
“Ik heb de naam heel direct te zijn. Geen blad voor de mond, ik zeg wat ik denk en wel meteen, dat klopt. Daarnaast vertrouw ik op mijn intuïtie, die laat mij zelden of nooit in de steek. Of ik me laat adviseren in die dingen? Nou, jawel. Maar je raadt nooit door wie. Door mijn overleden opa, die is er al 16 jaar niet meer. Klinkt misschien zweverig, maar ik meen het echt: wij spreken elkaar meerdere malen per week, mijn opa en ik. Ik luister naar hem en trouwens evenzeer naar mijn ome Bennie van den Heuvel, die ook al jaren dood is. Ome Bennie was eigenaar van het Wapen van Rosmalen, de bekende horecagelegenheid. Als jochie van 15 werkte ik al mee in de zaak, kreeg toen al veel verantwoordelijkheden. Bennie was voor mij een raadgever, een voorbeeld, een klankbord ook. En dus nog steeds”. Nol troont me dan mee naar een opvallende plek in zijn huiskamer. Daar staat een oude kast, grootmoeders tijd. “Kijk, dit is mijn altaar. Hier staan de urnen van opa en oma, daar de bidprentjes en foto’s van ome Bennie en mijn grootouders. En kijk daar, vlak voor de urnen. Dat is de cognac van mijn opa. Een topmerk, hoor. Elk jaar drink ik een glas met hem”.

‘Ik werk 60 – 80 uur per week’
“Ik heb het hartstikke druk, ook ’s avonds. Met name door het werk voor de Bossche Volks Partij. Ik ben lijsttrekker, ik wil en moet er bij zijn. Kost me grofweg 10 – 15 uur per week. Voor TV73 ben ik wel wat verantwoordelijkheden aan het delen, vooral met Remco de Vaan. Nee, dat vind ik niet gemakkelijk (echtgenote Hanneke knikt, red.). Maar Remco pakt het goed op, vind ik. Ik wil hem en andere would-be lokale TV- en radiomakers nog wel meegeven dat een goed lokaal TV-programma naar mijn idee aan de volgende criteria moet voldoen: herkenbaarheid, continuïteit, hartelijkheid, familiaire componenten en onpartijdigheid. Verder heb ik natuurlijk ook mijn gezin, die hebben recht op mijn aandacht. En op vakanties. Wat voor een vader ik ben? Daar kan ik kort in zijn: ik heb een bijna neurotische bezorgdheid. Mijn dochter Amy gaat binnenkort met de auto naar Kroatië. Ik doe het nou al in mijn broek, bij wijze van spreken. Maar het wordt iets beter de laatste tijd (echtgenote Hanneke en dochter Amy glimlachen flauwtjes. Hanneke schenkt nog een kop koffie in, red.). Nee, wij gaan niet kamperen. Echt niet! Ik ben een beetje luxe ingesteld, vrees ik. Ken je het liedje ‘Kokomo’ van The Beach Boys? In de tekst noemen zij een aantal ideale vakantiebestemmingen. Ooit heb ik gezegd: ‘die wil ik allemaal zien’. En ik hèb ze allemaal gezien: Aruba, Jamaica, Bermuda, Bahama, Key Largo, Montego, Martinique, Florida Keys”.

“Marokkaantjes?
Altijd gezeik. Schrijf maar op!”

“Onze Bossche Volks Partij is niet links en niet rechts. We willen niet een soort PVV zijn, maar wat me hier wel even van het hart moet: als er ergens gezeik is, dan is dat wel heel erg vaak met die Marokkaantjes”. “Maar, Nol, het zijn toch niet alleen die Marokkaantjes?” Nol Roos: “Nee, maar wel verrekte vaak, schrijf maar op. Aanpakken die handel, net zoals we dat zouden moeten doen bij niet-Marokkanen die zich misdragen. Verder vinden wij dat het probleem ‘pesten’ niet efficiënt genoeg wordt aangepakt. Wij willen een Algemeen Pestpunt, waar pesten op school, werk en algemeen sociaal wordt aangepakt. Weet je, ik denk dat wij als BVP heel goed te vergelijken zijn met het toch veelgeroemde TV-programma ‘Breekijzer’ van Pieter Storms: misstanden signaleren en aanpakken”.

1 0 7219 19 april, 2015 Interviews, Nieuws april 19, 2015

Facebook Comments