Digitaal bladeren

‘Le Tour du fou Pédalant’
Auteur:

‘Le Tour du fou Pédalant’

Op 7 januari 1916 wordt op het van Beuningenplein in Amsterdam Gerardus Bernardus Maria (Gerrit) Schulte geboren. Op zondag 8 april 2018 om 7.30 uur zit een eenzame wielrenner aan een bakje koffie op hetzelfde plein. Hij weet verdomd goed waar hij zich bevindt. Op het geboorteplein van één van de meest succesvolle wielrenners van Nederland. De wielrenner staart naar de koperen plaquette aan de muur van het geboortehuis van Gerrit en neemt het volledige palmares in zich op. Meer dan 100 overwinningen op de weg. Meer dan 200 overwinningen op de baan. Wereldkampioen achtervolging in 1948 door ‘Il Campionissimo’ Fausto Coppi te verslaan. In zijn eigen Amsterdam nog wel.
De wielrenner weet wat hem vandaag te doen staat. Hij zal de Gerrit Schulte Classic gaan rijden van Amsterdam naar ’s-Hertogenbosch. Bijna 160 kilometer. Zich even een paar uur renner voelen. Samen met 200 andere wielergekken, 10 motards, volgauto’s en op sommige plaatsen zelfs publiek aan de kant. De wielrenner oogt wat gespannen. Voldoende gegeten? Korte of toch lange mouwen? Nog even plassen of niet? Het van Beuningenplein stroomt vol met renners. Alle soorten en maten zijn te ontdekken. Afgetraind of niet. Haar op de benen of prachtig glad geschoren. Er wordt gekletst, boterkoek gegeten. Er volgt een fantastische toespraak over Gerrit Schulte. Een lofzang met een flinke dosis humor. Fausto Coppi, Gino Bartalli, ze waren goed. Maar niet zo goed als Gerrit. “Le fou Pédalant” ( de fietsende dwaas) of “De Bossche Reus” (zoals de bijnamen van Gerrit klonken) was van uitzonderlijke klasse. Met Rik van Steenbergen vormde Gerrit “De Blauwe Trein”. Een onverslaanbaar koppel op de baan. En vandaag zal “de Blauwe Trein” aangevoerd worden door Coureurs Club Jeroen Bosch. De organisatoren van de Gerrit Schulte Classic.
De motards stellen zich op. De motoren ronken. Het startschot klinkt. Dwars door het centrum van Amsterdam rijden we richting het zuiden. De Japanners trekken hun fototoestel. De Amerikanen roepen ons iets moois toe. De Engelsen ogen dronken. De enige Amsterdammer moppert ongeduldig. Hij moet wachten tot de karavaan zijn stad heeft verlaten. De renners zoeken hun plaatsje in het peloton. Tellen de kilometers af. De zon schijnt. De wind waait met krachtje 2 tegen. Maar ach, dat heeft geen invloed op het doorzettingsvermogen van deze grote groep liefhebbers. Het peloton beseft dat Gerrit Schulte deze tocht vele malen heeft afgelegd als training. Gerrit werd namelijk verliefd op Toos van der Kleij en fietste in zijn verkeringstijd op en neer om zijn meisje een kus te geven. Gerrit fietste, altijd en overal. We passeren de grens van 100 kilometer. De magische grens voor veel amateurrenners. Achterin het peloton melden zich de mindere goden. De beentjes beginnen te verzuren. Tempo houden is lastig. Opgeven geen optie. Maar achterin rijden is een stuk zwaarder dan in “de buik” van de groep. Een duwtje in de rug is welkom, op weg naar voren. Langs al die verschillende fietsen. Blinkend, gepoetst, duur en nog duurder. Een enkeling schakelt nog op de stalen buis. Prachtige nostalgie.
Over de Maas bij Hedel rijden we Brabant in. De St Jan lonkt. Er zijn schouderklopjes te ontdekken. Trots. Voldaan. De kannen bier staan klaar bij Rugby Club The Dukes. Het eindpunt. De pasta wordt warm op de borden gekletst. De verbrande koolhydraten en het verloren vocht worden aangevuld. Gerrit Schulte had het prima gevonden. Maar hoe mooi was het geweest wanneer we deze classic konden afsluiten bij het oude Restaurant van Gerrit en Toos bij Stadion de Vliert? Van 1951 tot 1972 vulden zij daar samen de glazen en de borden. Toos meer dan Gerrit. Gerrit fietste immers. De tijd heeft ons ingehaald. Het café is er niet meer. Zoon Jan laat het horecabloed stromen in de Bossche binnenstad. Gerrit overleed in 1992 aan een hartstilstand. De deelnemers ontvangen een T-shirt als aandenken. Ze hebben het verdiend. En Gerrit? Gerrit verdient een standbeeld.

Huub van Mackelenbergh

1 Reacties uitgeschakeld voor ‘Le Tour du fou Pédalant’ 1166 24 april, 2018 Column april 24, 2018

Facebook Comments