Digitaal bladeren

‘Ondanks alles maak ik een feestje van het leven’
Auteur:

‘Ondanks alles maak ik een feestje van het leven’

Slechtziende wedstrijdskiester Maaike Bennink (40) gaat voor de medailles
Helikopterpiloot, dat wilde ze eigenlijk worden. Op een traumahelikopter wel te verstaan. Daar was de focus op gericht. Een heftige oogontsteking, die haar gezichtsvermogen uiteindelijk tot 2% reduceerde, gooide in 2006 echter roet in het eten. Met die domme pech vervlogen in eerste instantie haar toekomstdromen en ambities. Maar de Bossche Maaike Bennink zette al snel de knop om. Maaike: ‘Tijdens mijn revalidatietraject in 2011/2012 leerde ik hoe ik met mijn handicap om moest gaan. Dat ik verantwoordelijk ben om mijn eigen leven te leven en er ondanks alles een feestje van te maken. Ik had een groot geluk: ik hou namelijk niet van standaard. Gewoon bestaat niet voor me. Ik hou van uitdagingen. Nou, die had en heb ik meer dan voldoende.’

Tekst: Huub van Mackelenbergh | foto Klaus Althuber

Je mag ervan uitgaan dat iedereen iets moois van het leven wil maken. Er voor te zorgen dat het leven zinvol is, proberen te bereiken wat je voor ogen hebt, fijne mensen om je heen te verzamelen en tegenslagen te overwinnen. Maar sommige hobbels zijn bij de een wat groter dan bij de ander. Is dat domme pech? Maakt dat verdrietig? Is dat heftig? Waarschijnlijk wel. Maar de manier waarop je probeert tegenslagen te overwinnen, te gebruiken, als kans te zien, levert bijzondere verhalen op. Zo ook dit verhaal over Maaike Bennink: Skiester, slechtziend, Bossche, knokker en optimist.

Maaike: “In 2000 ben ik in Den Bosch komen wonen. Daarvoor woonde ik in Twente maar ik wilde graag bij het doveninstituut in St-Michielsgestel gaan werken. Dat was voor mij echter niet het eindstation wat betreft mijn carrière in de zorg. Piloot op een traumahelikopter wilde ik worden. Omdat een pilotenopleiding financieel niet haalbaar was, volgde ik ondertussen naast mijn werk een opleiding tot HBO-verpleegkundige met als doel via deze weg uiteindelijk toch mijn doel te bereiken. In 2006 kreeg ik echter last van mijn ogen en bleek ik een zenuwontsteking aan mijn oog te hebben. Een heftige ontsteking, want mijn zicht was ineens nog maar minimaal. In eerste instantie werd gezegd dat de kans op herstel aanwezig was. Maar het werd gaandeweg eerder slechter dan beter. Een periode vol onzekerheid en twijfel. Later bleek definitief dat genezing er niet inzat.”

Ondanks alles er een feestje van maken
Maaike is dan in de bloei van haar leven. Ambities na aan het jagen. Plannen aan het maken. Hard aan het studeren met de bedoeling om uiteindelijk als piloot van een traumahelikopter door het leven te vliegen. Dat alles ging niet door. Maaike: ”Een helikopterpiloot met maar 2% zicht, dat gaat hem niet worden. Ik kreeg een behoorlijke klap en moest in die periode mijn werk, mijn huis, mijn auto en een groot deel van mijn sociale omgeving en passies opgeven. Ik had ook echt het gevoel dat ik dit probleem, deze pech, alleen op moest lossen en heb mijn vrienden een beetje buiten schot gehouden. ‘Het komt wel goed’ was wat ik hen vertelde. Maar het kwam niet goed. Daar kwam nog bij dat er een wachtlijst was voor het revalidatietraject. Toen drong het pas echt tot me door dat ik voor altijd slechtziend zou zijn Tijdens mijn revalidatietraject in 2011 leerde ik tegen wil en dank hoe ik met mijn handicap om moest gaan. Dat ik verantwoordelijk ben om mijn eigen leven te leven en ondanks alles er een feestje van te maken. Ik had een groot geluk: ik hou namelijk niet van standaard. Gewoon bestaat niet voor me. Ik hou van uitdagingen. Nou, die had ik voldoende”.

Maaike wil zichzelf en de wereld verbazen
Het gesprek met Maaike brengt een mooie energie met zich mee. Hier zit iemand voor me die zich door niets en niemand uit het veld laat slaan. De regie over het leven in eigen handen neemt en vol ambities zit. Zichzelf en de wereld wil verbazen. Maaike: “Soms is mijn handicap moeilijk te accepteren. Het is superklote dat me dit is overkomen. Maar ik zie vooral ook veel kansen. Mijn vroegere baan als verpleegkundige bood mij weinig tijd voor andere zaken. Ik werd geleefd door allerlei zaken die moesten gebeuren. Nu maak ik duidelijk keuzes. Ik geniet van kleine dingen: de zon op mijn rug, de wind, de vogels die fluiten. Ik heb gezorgd dat mijn basis op orde is en vervolgens ben ik verder gaan bouwen en vorm gaan geven aan mijn ambities”.

“Plannen en ambities
zijn er voldoende”

En ambities en plannen zijn er voldoende. Ze jaagt haar dromen na. Wil verbazen, de wereld en zichzelf laten zien dat een handicap niet betekent dat je bij de pakken neer moet gaan zitten. Sterker nog, ze suist nu steile skipistes af. In wedstrijdverband wel te verstaan.
Maaike: ”Ik heb zes jaar geleden leren skiën bij de Nederlandse Visueel-gehandicapten Ski vereniging. Ik was direct verkocht en het was duidelijk dat ik hier meer mee wilde doen. Ik ben inmiddels wedstrijden gaan skiën en dat gaat heel goed.’ Maaike won deze maand al maar liefst 3 keer goud, waaronder een keer op de Europacup slalom. Ze traint hard en geniet en wil in 2022 aan de start staan van de Paralympische spelen en meedoen om de medailles”.

Eigen massagepraktijk
Maaike is een bezige dame. Runt haar eigen massagepraktijk waarbij sport- en stoelmassage en binnenkort ook massagetherapie haar business vormgeven. Ze studeert en traint hard op de skibanen van Landgraaf en Zoetermeer en reist veel richting de bergen om op natuursneeuw te trainen en haar wedstrijden te skiën.
Maaike: “ik ski altijd met een buddy. Slalom en reuzenslalom zijn mijn disciplines. We communiceren op basis van geluid. Ik luister naar de instructies van mijn buddy en naar het geluid van de sneeuw. Dan weet ik precies wanneer ik naar links of rechts moet. Mijn buddy kondigt ook aan wanneer er steile stukken aankomen. We zijn een echt team. Er is blindelings vertrouwen. Letterlijk en figuurlijk. En dat moet ook als je met 60km per uur naar beneden skiet.”

Maaike Bennink Foundation
Maaike: ‘De Maaike Bennink Foundation maakt het mogelijk dat ik via sponsoring kan investeren in mijn sport. Ik ben betrokken bij 15 wedstrijden per jaar, en niet direct naast de deur. Gelukkig zijn er mensen die mijn ambities begrijpen, ondersteunen en aanjagen”.

“ik hoop een inspiratiebron
te zijn voor velen”

Het lijkt er op dat de handicap van Maaike haar vooral heel veel gebracht heeft. Haar drive alleen maar heeft versterkt.
Maaike: “Dat ik haast niets meer zie heeft me ook een andere kijk op de wereld gegeven. Ik oordeel niet zo snel meer over mensen. Door mijn slechtziendheid realiseer ik me dat ieder mens anders kijkt, andere dingen ziet, anders denkt, andere zaken belangrijk vindt. Snel oordelen is niet handig. Vragen stellen en oprecht nieuwsgierig zijn, daar gaat het om. Daarnaast heb ik gemerkt dat gezondheid niet bepaalt of je gelukkig bent. Gezondheid is slechts een klein onderdeel. Een mens weet maar half wat er allemaal mogelijk is in het leven. Ik hoop een inspiratiebron te zijn voor velen.”

3 Reacties uitgeschakeld voor ‘Ondanks alles maak ik een feestje van het leven’ 626 24 januari, 2019 Interviews, Nieuws januari 24, 2019

Facebook Comments