Digitaal bladeren

‘Dit jaar moeten we toch echt een keer naar die carnavalsmis!’
Auteur:

‘Dit jaar moeten we toch echt een keer naar die carnavalsmis!’

‘Buitenluimers’ aanbidden Oeteldonk

Het ‘klofje’ is weken geleden al uit de kelder gehaald en de Oeteldonk-app is na een zomer/winterslaap alweer een paar maanden in de lucht. In de aanloop naar de ‘heerlijke chaos’ die Oeteldonk al 26 jaar voor haar is, is het appen over de carnavalsplannen een mooie opwèrremer voor Sandra Mulckhuyse (47) uit Heemstede. Geheel in Oeteldonkse stijl, want van rare pakjes moet ze niets hebben, gaat ze samen met vriendinnen Roosmarijn Verheijden uit Naarden, Wendy Thielemans uit Bergschenhoek en Mariëlle Eickholt uit Vught zondag lekker los.

Tekst: Jacky Goossens | Fotografie: Selfies

Samen carnaval vieren in Oeteldonk is een vast bestanddeel van een vriendschap die dateert van járen geleden toen ze allemaal in Haarlem studeerden en daar met elkaar op kamers woonden. Sandra: ”De eerste keer dat we naar Oeteldonk afreisden was 1993. Mariëlle (de Bossche connectie) woonde toen midden in de stad, in de Hinthamerstraat. Ideaal natuurlijk. Wát een geweldig feest was het. En is het nog steeds. Ik heb ook een aantal jaren carnaval gevierd in Arnhem, maar dat is absoluut niet te vergelijken met Oeteldonk. In Den Bosch is het echt in de héle stad carnaval. Niet alleen in de kroegen, maar ook op straat. Juíst op straat. Dat maakt het heel bijzonder en onvergelijkbaar.”

“bijzonder en onvergelijkbaar.”

Big smile
Al komt ze uit het westen des lands, het kost haar geen enkele moeite mee te gaan in de zuidelijke gekte die Oeteldonk heet. “Dat gaat vanzelf. De sfeer is ontspannen en ongedwongen, je komt oude bekenden tegen, maar raakt ook aan de praat met mensen die je helemaal niet kent. Het is een en al gezelligheid, gewoon een heerlijke chaos. Iedereen is vrolijk en het valt me iedere keer weer op dat zelfs de mensen die aan het werk zijn continu een ‘big smile’ op hun gezicht hebben. En wat ook wel eens gezegd mag worden: de gastvrijheid van de stad en de Bosschenaren is gewoon top.”
Herinneringen zijn er te over: “Alleen maar goede herinneringen. Kikkertjes scoren voor op m’n klofje, dubbel liggen van het lachen om de gesprekken en ontmoetingen op straat, genieten van hoe de mensen verkleed zijn. Echt, de dingen die ze verzinnen, de creaties, ge-wel-dig. Zelf zijn we wel eens verkleed als toiletjuffrouwen op pad geweest. Met van die airsprays, weet je wel. Maar daar was niet iedereen even blij mee geloof ik… Ook waren we een jaar Beatrixen met de Trix-factor, geïnspireerd op het tv-programma de X-Factor. We hebben de grootste lol om anderen, maar natuurlijk om elkaar.”

Carnavalsmis en worstenbroodjes
Zoals veel Oeteldonkers hun stamkroegen hebben, hebben Sandra en haar vriendinnen dat ook. “We gaan nog steeds naar Reinders, het Keershuys, de Stip, de Korte Putstraat, het Pantoffeltje, dat gaat echt jaren terug. En carnaval is geen carnaval zonder dat we bij ’t Stokpaardje zijn geweest om wat te snacken. Héérlijk! Net zoals de worstenbroodjes. Die zijn voor mij inmiddels onlosmakelijk verbonden met Oeteldonk!”
“zondagmorgen fris aan de start”

Sandra heeft niet het idee dat er veel is veranderd in de afgelopen jaren. “Nee hoor, de ontzettende gezelligheid is als vanouds en ook ‘het gevoel’ is hetzelfde. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik ‘Brabant’ van Guus Meeuwis hoor.” Wat wel is veranderd is het aantal dagen dat ze in Oeteldonk rondsjouwen. “We gaan één dag carnavallen. Op zondag. Maar dat was vroeger inderdaad wel anders. Ik vond maandag altijd een top dag. Omdat het dan net wat rustiger is omdat alle ‘buitenlanders’ zijn vertrokken. Haha, dat ben ik zelf natuurlijk ook, maar ja, zo voelt het dus helemaal niet. Dit jaar komen we al wel zaterdag naar Brabant, maar blijven we ’s avonds braaf thuis, bij Marie in Vught. Zodat we zondagochtend fris aan de start kunnen verschijnen. Want tja, we nemen ons al jaren voor om naar de carnavalsmis in de Sint Jan te gaan, maar zijn er nog nooit bij geweest. Dus dat moet er dit jaar maar eens echt van gaan komen. Dat lijkt me een heel goed begin van een mooie carnavalszondag!”

Vanuit ’t Gooi naar Oeteldonk lijkt een bijna onoverbrugbare weg, maar niet voor ‘buitenlander’ Eric Cornelissen (54) uit Bussum. Al 27 jaar viert hij met rugbymaten Aart Voets, Hans Veldman en ander gevolg het feest der feesten. Waar Oeteldonk voor hem voor staat? Love, Peace & Happiness. “Het is gewoon een heerlijk ‘mensenfeest”.

Ze hebben in Tanzania de Kilimanjaro beklommen, dingen gedaan die de censuur niet doorstaan, ontelbare rugbywedstrijden- en toernooien gespeeld en ze vieren al bijna dertig jaar carnaval met elkaar in Oeteldonk: Cornelissen, Veldman en Voets. Want zo spreken de rugbymannen elkaar doorgaans aan. Samen met ander aangewaaid volk, zoals Theo Jeurnink uit Arnhem en Martin de Vries uit Groningen beleven ze carnaval in Oeteldonk als een ‘thuiswedstrijd’ ondanks dat er bij geen van allen Oeteldonks bloed door de aderen stroomt. Eric: “Het is iedere keer weer een beetje thuiskomen eigenlijk. Je kent en herkent inmiddels zoveel mensen en gezichten, héérlijk gewoon. De eerste jaren, zo rond ’92, ’93, was ik zelfs zó in de ban van Oeteldonk dat ik heb overwogen naar Den Bosch te verhuizen, haha.”

Oogcontact
“Het allermooiste aan carnaval is dat je mensen tegenkomt die je een heel jaar niet hebt gezien. En het gesprek gewoon weer begint waar je het jaar daarvoor bent geëindigd. Wat ik ook een prettige carnavalsactiviteit vind: twee uur lang op een vensterbankje staan dansen en kletsverhalen vertellen. Een beetje oogcontact maken met de andere kant van de bar, haha… En dan als door de bliksem getroffen worden door oogcontact met een mooie dame. Dat is me in het verleden wel overkomen. De vlam sloeg meteen in de pan! Elektriciteit was het!”
Oké, een beetje sjansen en flirten hoort erbij, maar toch is dat niet waar het om gaat. “Nee, het gaat erom dat je even in een heerlijke roes zit, zorgeloos bent en geen besef meer hebt van tijd. Die eerste jaren bij De Stip, met Jos van Stiphout die muziek draaide, fenomenaal gewoon. Dat gaf je echt zo’n love, peace en happiness gevoel. Mijn absolute favoriete carnavalsnummer is ‘Anoesjka’, van Stef Breukel. Dat is wat mij betreft echt hét lied voor de ‘buitenlander’ met teksten als ‘vat die trein naar Oeteldonk’ en ‘het Oeteldonkski paradijs’. Het zegt precies wat carnaval in Oeteldonk voor mij is: een paradijs. Machtig gewoon. Ik heb het singeltje thuis nog ergens liggen.”

‘het Oeteldonkski paradijs’

Vaste kroegen
Dweilen hoort bij Oeteldonk zoals de Peer bij z’n adjudant. Dat heeft ‘buitenlander’ Eric goed begrepen. Op de route wordt steevast bij een aantal kroegen aangelegd. “Vroeger waren we iedere dag wel in de Stip te vinden en begonnen we de dag meestal bij In ’t Wilt Vercken. Ook in De Dirigent hebben we prachtige tijden beleefd. De laatste jaren is Plaats Royaal onze uitvalbasis en zijn DIT, het Veulen, het Keershuys en zo’n beetje de hele Uilenburg vaste prik.”

Waterorgel
Anecdotes zijn er genoeg. “Teveel om op te noemen maar eh, ik weet niet of die allemaal even geschikt zijn voor publicatie, haha. We hebben ooit met ons halve rugbyteam in Gestel gelogeerd. En moesten midden in nacht vanuit Den Bosch terug. Onze gastheer waren we toen al lang en breed kwijtgeraakt en we hadden werkelijk geen idee waar in Gestel we moesten zijn. We hadden geen adres, niets. Ik zal nooit vergeten dat ik van de ene kant het dorp in kwam lopen en een rugbymaat van de andere kant. Vraag me niet hoe we het huis uiteindelijk gevonden hebben. Ik weet wel dat we al ons geld aan allemaal verschillende taxi’s kwijt waren. En uiteindelijk maar zijn gaan lopen. Ook zal ik nooit vergeten dat ene heer V een of ander elektrisch orgeltje midden op straat vond. Waarna dit door de heer V in de Dieze werd gekukeld. Het elektrisch orgeltje was een waterorgeltje geworden.”
Die capriolen hebben de inmiddels vijftigers achter zich gelaten, de meesten van het clubje tenminste. Ook ligt ‘het tempo’ volgens Eric Cornelissen inmiddels wel wat lager. Om welk tempo dit precies gaat, laat hij in het midden.

0 Reacties uitgeschakeld voor ‘Dit jaar moeten we toch echt een keer naar die carnavalsmis!’ 646 19 februari, 2019 Hotspots, Interviews, Nieuws februari 19, 2019

Facebook Comments