Digitaal bladeren

Sollicitatie
Auteur:

Sollicitatie

Huub van Mackelenbergh, trainer-coach en eigenaar van M-B Training. Presentator en bekende Bosschenaar. Hij schrijft regelmatig een column voor 073 Magazine.

Vakanties werden bij ons thuis vroeger sober maar ‘warm’ ingevuld. ‘warm’ in de zin van: tijd voor elkaar. Mijn vader had een eigen zaak en werkte veel. Mijn moeder was er voor ons. Altijd. Tot mijn zesde trokken we elk jaar twee weekjes naar Zeeland. Daarna een keer naar Drenthe, Sauerland en Enschede (daar woonde een oom van ons en die was een paar weken naar Sri Lanka, dus konden wij in zijn huis verblijven) Geen grote reizen naar tropische oorden. Gewoon degelijk, dicht bij huis. Meestal speelden deze vakanties zich af in het voorjaar en maakten we in de zomervakantie uitstapjes naar het Evoluon, Madurodam, Pony Park Slagharen of het oorlogsmuseum in Overloon. Voor de rest van de zomer waren we thuis aan het spelen, vervelen en ruzie aan het maken. Mijn broer Jos en ik konden er wat van. Knokken. En mijn moeder zat met ons opgescheept. Tot ze stelling nam en tegen mijn vader zei: “schatje, ik ga geen 6 weken op een heet bovenhuis met twee vechtende jongens zitten”. De oplossing: een caravan op Camping de Wildhorst in Heeswijk-Dinther.

Op de eerste dag van de vakantie vertrokken we op de fiets richting ons zomerverblijf. Mijn vader volgde met de auto, de koffers en tassen. Liet ons met zijn drietjes achter en kwam elke avond na het sluiten van de zaak richting Heeswijk. We hebben er fantastische jaren gehad. We vermaakten ons prima. Hele dagen waren we buiten. Zwommen als de zon scheen en als het regende. We bezochten op vrijdag de Disco. Op maandag deden we mee aan de speurtocht. Ik zat in het camping voetbalelftal en speelde tegen De Lithse Ham in Lith , De Hooghei in Berlicum en de Molenheide in Schijndel. Ware camping derby’s. Er was een bingoavond, een playback avond, een mini triatlon, een speeltuin, een roeivijver en voor de rest was er niets. En dat was mooi. Dat er niets was betekende dat je zelf iets moest bedenken. En we verveelden ons nooit. Ik heb goede herinneringen aan de Wildhorst.

Nu hoorde ik onlangs dat er plannen zijn om een stadscamping te starten in onze stad. De locatie is om politiek correcte reden nog niet benoemd, maar het feit dat er over nagedacht wordt vind ik al top. Ik wil dan ook graag solliciteren naar de functie van Campingbeheerder en mezelf een beetje bemoeien met de opbouw, de sfeer en het entertainment programma. Ik ga met liefde en plezier achter de balie van de receptie zitten en heet de gasten welkom. Engels, Duits, Frans, Spaans. Ik lul er wel een puntje aan. Ik verhuur een fietsje, kuis het toiletgebouw en draai mijn diensten in de pop-up Jumbo. Ik heb echter één eis: en moet een veldje komen met stacaravans voor Bosschenaren. Voor die mensen die zo veel van de stad houden dat ze hem niet kunnen missen. Misschien hebben we wel meerdere veldjes nodig. Mensen die al beginnen te janken als ze de St-Jan één dag niet gezien hebben. Voor mensen die best wel eens weg geweest zijn maar het nergens zo naar hun zin hebben gehad als in Den Bosch. Voor die mensen die op vrijdagmiddag op de Kruiskamp in hun auto stappen, richting camping toeren en er een heerlijk weekend van maken. Op zondag pakken ze hun biezen weer richting Evert van Dijkstraat. Voor hen die het onzin vinden om 1200KM te rijden om een glaasje bier in de zon te drinken terwijl “ge da ok gewoon thuis op de camping kent doen”. Natuurlijk is er ook plaats voor de binnenstadsbewoner die de zomer moet doorbrengen op een bovenwoning met twee ruziemakende kinderen. Ik ben nog aan het dubben over de naam van de camping, suggesties zijn welkom. Maar zelf dacht ik aan: Camping het Bossche Broek en voor het naturistengedeelte: Camping Het Bossche Broek Uit.

Huub van Mackelenbergh

2 Reacties uitgeschakeld voor Sollicitatie 1097 25 maart, 2019 Column maart 25, 2019

Facebook Comments