Digitaal bladeren

‘Als je wandelt kun je stilstaan bij de dingen’
Auteur:

‘Als je wandelt kun je stilstaan bij de dingen’

‘Als je wandelt kun je stilstaan bij de dingen’. Een wijsheid van ‘de Paadjesmakers’
‘Binnenkort ga ik dan toch een pelgrimstocht maken, van Porto in Portugal naar Santiago de Compostella in Spanje. Ik verheug me daar erg op al gaan die 250 kilometers lopen langzaam. Maar daardoor zie je zoveel van de omgeving en kom je makkelijk in contact met mensen. Stilstaan bij een bijzonder plekje, je gedachten en dromen de ruimte geven, het gaat allemaal vanzelf’, zegt Marie-José van der Linden. Zij vormt met Maarten Sterneberg de Paadjesmakers. Samen bedenken ze informatieve wandelroutes. Die leggen ze dan vervolgens vast in een leuk en kleurrijk boekje, echte hebbedingetjes. Inmiddels zijn het er zeventien.

Tekst: Frans van Gaal | foto: Olaf Smit

Maarten Sterneberg hierover: ‘We zijn zelf enthousiaste wandelaars en daar nemen we de mensen graag in mee. Een “mensengids” moet je altijd achterna lopen. Wij houden het op een beschreven wandelroute. De wandelaar maakt zelf uit wat hij volgt. Hij kan iets overslaan maar ook net zo lang bij een plek stil blijven staan als hijzelf wil. Wij laten onszelf niet graag leiden, dan mag een ander van ons ook eigenwijs zijn.’ Maarten Sterneberg was meer dan 30 jaar werkzaam als vormgever/ontwerper van leerboeken bij grote onderwijsuitgevers als Thieme en Malmberg: ‘Ik was dus wel een beetje onderwijzer al was het dan als ontwerper van lesmateriaal. Elk boek dat ik maakte was een (leer)boek. Een leerling of docent moest of kon iets doen met de informatie. Zo vat ik het maken van een wandelgids ook op: een instructie van hoe je kunt lopen, in combinatie met een route op kaart en verhalen rondom interessante plekken. Het leuke van het werk nu is dat ik veel leer over de geschiedenis van onze stad en ik met allerlei instanties in aanraking kom, van winkelier (onze boekjes moeten ook verkocht worden) tot Kring Vrienden en de afdeling Erfgoed van de gemeente.’

Après badminton
Hoe kom je op het idee wandelingen te maken en deze vast te leggen? Marie José van der Linden: ‘Het idee ontstond bij onze badmintonclub. We hebben 22 leden maar het après badminton is er niet minder gezellig om en vaak ontstaan er “wilde”ideeën. Zo was er eens de vraag: hoe hou je je conditie op peil? Badminton eist veel van je. Het is veruit de snelste zaalsport. Met wandelen doe je iets aan je conditie. Dat bleef hangen. En zo af en toe kreeg ik van een bezoeker van mijn bed & breakfast wel eens de vraag: wat kan ik doen? Weet u leuke wandelingen in de buurt? Ja, en als je dan zelf van wandelen houdt, dan is de verbinding snel gelegd.’
Marie José is daarbij een creatieve vrouw. Ze studeerde aan de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg. Ze won diverse internationale prijzen met haar korte animatiefilms. Daarnaast schreef ze verschillende boeken waarvan haar zonDagboek in 2009 de publieksprijs van de Brabantse letteren won. In dit boek schrijft ze ‘met kinderlijke charme’ over alles wat een willekeurige zondag in de jaren zestig tot de saaiste dag van de week maakte. Maarten stelde in 2016 een boek samen over de oorlogservaringen van zijn vader in Nederlands Indië (Indonesië) die daar via het KNIL in de kampen in Thailand terecht kwam

‘We bedenken en maken graag’

Geen bestuurders
Marie José stamt uit een katholiek nest in het Brabantse Nistelrode. Ze is een uitgesproken creator en maakster van dingen die het leven versieren. In 2016 werkte ze als illustrator mee aan het ‘Schetsboek van Jeroen Bosch’, een co-creatie met Annemarie Bon.
Maarten Sterneberg vertelt: ‘Volgens mij zijn wij niet het type mensen dat je in besturen tegenkomt. We bedenken en maken graag. Maar politiek bedrijven in een bestuur…? Niet ons ding. En als je dan met pensioen gaat is het mooi om je vaardigheden en creativiteit in vrijheid te kunnen gebruiken. Met de Paadjesmakers stoten we ook niemand brood uit de mond. Sterker, we maken nu een wandelroute voor Museum Slager door de binnenstad met het thema de Familie Slager. Zonder de Paadjesmakers zou het voor het museum een niet te financieren opdracht zijn.’
Marie José voegt eraan toe: ‘Het is helemaal een vrijwilligersinitiatief. We houden de prijs laag. Iedereen moet het kunnen aanschaffen. Het is ook wel leuk dat je nergens bij hoort. We zijn echt onafhankelijk. We hoeven aan niemand verantwoording af te leggen. Natuurlijk moesten gevestigde organisaties als de Kring Vrienden daaraan wennen. Maar inmiddels verkoopt de Kring onze boekjes.’

Wandelen maakt gelukkig
Creativiteitsexpert Willem Stortelder uit Lochem heeft er een ‘training’ van gemaakt met de naam de Verwandeling. Het is een samentrekking van ‘vergaderen’ en ‘wandelen’ maar veel meer dan wandelend vergaderen. Maarten zegt hierover: ‘Albert Einstein heeft eens gezegd: de benen zijn de wielen van de creativiteit. Ik kan nog wel even doorgaan: Wandelen is ook stilstaan bij de dingen.’ Marie José vult aan: ‘Weet je, met wandelen maak je het gelukshormoon aan. Dat maakt je gelukkiger en zorgt ervoor dat je langer leeft. Door te wandelen (zonder telefoon) valt alles van je af, ga je mijmeren en ontstaat er ruimte voor creatieve ideeën. Een probleem waarmee je tobt, kan na een wandeling zijn opgelost, omdat je het brein hebt laten ontspannen en weer alert bent.’

‘Albert Einstein heeft eens gezegd:
de benen zijn de wielen van de creativiteit’

Fietsen en wandelen
De Paadjesmakers zijn ontdekt. Dat is wel duidelijk. Inmiddels worden ze gevraagd, ook om de gebaande paden te verlaten. Zo maakten ze op verzoek van de Groene Vesting een fietstocht met als uitgangspunt Linie 1629. In het voorjaar van 1629 sloeg Prins Frederik Hendrik zijn kamp op buiten de stadsmuren van ’s-Hertogenbosch en legde twee aanvalslinies aan. Met een fietstocht van 50 kilometer kun je die nog steeds ‘beleven.’
Maarten vult aan: ’50 kilometer is een flinke afstand. Zou je het willen lopen dan heb je een paar dagen nodig. Zo voorziet de fietstocht ook in de behoefte om een verhaal te vertellen. En hij of zij die de tocht gemaakt heeft kan zeggen: ik heb een prestatie geleverd door een flink aantal kilometers af te leggen.
Marie José fietste zelf eens van Malaga in het zuiden van Spanje naar ‘s-Hertogenbosch. ‘Mooie prestatie, maar zit je op de fiets, dan ga je toch vaak door. Je stopt pas als er iets heel opmerkelijks te zien is en je daarop bent voorbereid of je moet het ‘gepland’ hebben. Mensen ontmoeten gaat lang niet zo vanzelfsprekend als bij wandelen. Bij wandelen kun je stilstaan bij de dingen,’ vult Marie José aan.

‘Rijk’ worden
Stel, de Paadjesmakers wordt commercieel interessant, wat dan? Maarten zegt hierop: ‘We zijn er niet op uit. We willen er geen bedrijf van maken waarbij wij de managers of regelaars worden. We willen alles zelf maken. Ik wil zelf ontwerpen en vormgeven.’
Marie-José beaamt wat Maarten zegt: ‘Je bent er even mee bezig hoor. Zo’n wandeling maken vraagt veel voorbereiding. Eerst is er het idee. Dan moeten we een route ontwerpen en zelf belopen. Daarna komt het verhaal en dan de route. En ondertussen werken we aan het boekje, echt ambachtelijk werk. We hebben er geen zin in dat anderen de wandeling maken en wij maar moeten regelen. We willen er ook niet eens rijk van worden.’ Maarten voegt er met een glimlach aan toe: ‘We zijn eigenlijk al rijk door dit te kunnen doen.’
‘Er is nog een wereld te bewandelen’

Doorgaan?
Kun je eindeloos doorgaan? Maarten: ‘Goeie vraag. Soms denk ik wel, ja. Altijd weer nieuwe thema’s, altijd weer nieuwe uitgangspunten, altijd weer nieuwe startplekken. Dan is er nog een wereld te bewandelen. Nu starten we veelal vanaf het centraal station in ‘s-Hertogenbosch, maar stel je voor dat we vanuit de Heinis gaan wandelen. Dan kunnen we vandaar uit naar nieuwe plekken gaan.’
Bij de wandelingen buiten de stad moet je eerst met de trein naar het vertrekpunt. Dat is bijvoorbeeld een wandeling vanaf station Boxtel, station Rosmalen en station Vught naar ‘s-Hertogenbosch. Nu zijn er ook wandelingen waarvoor je met de bus naar het vertrekpunt moet gaan in plaats van de trein.
Marie José voegt eraan toe: ‘Ergens is er een einde, maar voorlopig… Ik denk wel eens aan wandelingen voor speciale doelgroepen, bijvoorbeeld voor kinderen. Of… wat dacht je van een wandeling met een gesproken tekst? Maarten op zijn beurt: ‘We hebben nu ook wandelingen gemaakt buiten Den Bosch. Zo is er een vanaf kasteel Heeswijk naar de stad en vanaf kasteel Nemelaer in Haaren. De laatste leidt via de Essche stroom naar Esch, dan naar Vught via Sparrendaal. We kunnen toch wel even doorgaan’.

De Paadjesmakers hebben inmiddels zeventien wandelgidsen voor wandelingen in en om ‘s-Hertogenbosch uitgebracht. Maarten Sterneberg en Marie José van der Linden namen in 2015 het initiatief voor deze informatieve wandelingen. Alle wandelgidsen kosten, of ze nu 12 of 28 pagina’s dik zijn twee euro. Elke brochure bevat een routebeschrijving, de route op een kaart en informatie over interessante plekken die tijdens de wandeling te zien zijn. Alles samengebracht met veel foto’s in een A5-boekje in kleur.

0 Reacties uitgeschakeld voor ‘Als je wandelt kun je stilstaan bij de dingen’ 334 06 april, 2019 Nieuws april 6, 2019

Facebook Comments